Çocuksuz Kadın Gözünden Çocuklu Kadınlar..

Bu aralar istisnasız herkes ” çocuk” sorduğu için, daha dikkat ediyorum çocuklu kadınlara sanırım.

Tatile gittiğimizde fark ettim, ben daha önce hiç bu kadar dikkat etmemişim aslında. Denizden çıktım, şezlonga uzandım, yaptığım tek aktivite bu. Sonra bir aile geldi. Karı koca, tahminim 30 lu yaşlarındalar. Çocuklardan biri 6-7, diğeri taş çatlasın 10 aylık, henüz yürüyemiyor. 1 bebek arabası, 2 büyük çantayla geldiler.

Adam gitti yüzmeye. Kadın ise; çocuklara güneş kremi sürdü, üstlerini değiştirdi, denize soktu oynadı, çıktılar. Önce küçük çocuğu yıkadı, kuruladı, giydirdi. Eşi denizden çıktı, bebeği tuttu. Kadın, diğer çocuğu yıkayıp giydirdi. Çocukların oyuncaklarını çantadan çıkardı, kumsalda uzun süre oynadılar. Çocukların yemeğini yedirdi, tekrar güneş koruyucuları sürdü, bebeği uyuttu, diğer çocuğuyla oynadı. Eşi bu süre içinde hep uyudu. Adam uyandı, kadın belinde çocukla eşyaları topladı, adam çantaları, kadın çocukları aldı ve gittiler. Kocasına sorsanız ” tatile gittik ” der. Evet, ortada bir tatil var ama o tatilin kadınla alakası yok.

Kadını izlerken ben yoruldum. Keşke ortalık bu kadar kötü olmasaydı da ” isterseniz çocuğa biraz bakabilirim, gidin biraz yüzün/dinlenin ” diyebilseydim. Gerçekten çok isterdim bunu. Çünkü izlerken ben yoruldum. Kadın tatile gelmemiş, sadece yer değiştirmiş ve bu değişim daha yorucu.

Geçenlerde bir yerde yemek yiyoruz, çocuk deli gibi ağlıyor. Çatalı fırlattı, kendini yerden yere attı. Buradaki koca kişisi de, tatildekiyle aynı cins. Adam güzelce yemek yiyor, kadın ” annecim yapma, bak al bunu ” diye çocuğu oyalamaya çalışıyor. Yemeği buz oldu kadının. Dikkatli bakmıyorum çünkü biliyorum, kadın zaten rahatsız durumdan. Kimse çocuk büyütmemiş, hiç çocuk olmamış gibi homurdanıyor. Böyle durumlarda o anneye gözlerini dikip bakılmayacağını biliyorum. O an yapabildiğim tek şey o ve annelerin söylediğine göre bazen en iyisi bu. Gidip yardım etmek isterim ama kahretsin ki, artık öyle bir şans bırakmadılar.

Çocuk sahibi olmaya yaklaştıkça, daha dikkat eder oldum annelere. Ki henüz düşünme aşamasındayım. O aşamada şunu çok net gördüm; Eğer, erkek üstüne düşen babalığı yaparsa herşey çok güzel. Bahsettiğim babalık ” çocuk ağlıyooooo!” diye bağırmak değil; yemeğini yedirmek, uyutmak, altını değiştirmek, gece uyandığında kalkmak, oynamak vs. Bir anne ne yapıyorsa aynısını yapmak. Bunlar yardım değil, bir babanın zaten yapması gerekenler. Tüm annelere Allah kolaylık versin.

Not ; fotoğraftaki kız çocuğu yeğenim olur ve annesinin izniyle fotoğrafı kullandım.

Yorum Yazın

Menü